Çfarë ka të përbashket, një kryekapter gjerman dhe një nëntoger shqiptar ? Në pamje të parë, jo dhe aq shumë, megjithëse njëri është në fund të karrierës së tij ushtarake, ndërsa tjetri në fillim të karrierës së tij. Megjithatë ata arrijnë së bashku të sinkronizohen mirë në rrugën e përmbushjes së detyrës dhe për këtë ata të dy nuk i pengon origjina, mosha, grada dhe nacionaliteti. Miqësia ndërmjet tyre është e hapur dhe e pastër. Kryekapteri Hermann Multerer erdhi në Sarajevë për të zbatuar një detyrë krejtësisht tjetër nga ajo që po kryen këtu në bazë. Ai ishte caktuar të shërbente në Sarajevë, pranë komandantit të kazermës, mirëpo këtu ku shërben tani, në bazën ku është kontigjenti shqiptar, kishte nevojë për një ushtarak me eksperiencë, për sigurinë e bazës, të cilën e pranoi. Me përgjegjësi të lartë dhe me angazhim të madh, arriti të koordinojë me përpikmëri kërkesat e detyrës për ruajtjen e sigurinë e bazës me aftesinë e përkushtimin e ushtarakëve shqiptarë. Komunikimi njerëzor, dashamirësia dhe korrektësia në zbatimin e detyrave, në përputhje me rregulloren e bazës, e bënë menjëherë atë të dashur e të repektuar me kontigjentin shqiptar. Në këtë mes, një rol vendimtar ka luajtur nëntoger Gega, jo vetëm si përkthyes i mirë i këtij kontigjenti, por edhe si njohës i mirë i rregullave të sigurimit. 25 vjeçari me një dialekt bavarez në të shprehurin e gjuhës gjermane dhe me një shkollim usahtarak prej tre vjetësh në Gjermani, në Naumburg, Berchtesgaden dhe Dresden, u bë baza e një komunikimi mbresëlënës. Kontaktet ndërmjet nëntogerit dhe kryekapterit, jo vetëm vendosën një bashkëpunim produktiv në realizimin e detyrave të kontigjentit, por rritën së tepërmi marrëdhëniet njerëzore të kontigjentit shqiptar me atë gjerman, ku protogonistët, nëntogeri dhe kryekapteri, tashmë kanë marrëdhënie shumë shoqërore e miqësore, ndonëse me diferencë të madhe në moshë e karrierë. Të dy ushtarakët me zemrat e tyre në të djathtë të kraharorit, dijnë të bëjnë mirë punën, por dinë edhe të qeshin e të bëjnë shaka edhe në situata të vështira dhe për këtë arsye puna ecën si në vaj. Kryerja e detyrave me përgjegjësi, shërbimi i mirë që kryhet nga pala shqiptare, tregon nivelin e lartë të përgatitjes së tyre. Motivimi i lartë në kryerjen e detyrës shprehet edhe me sjelljen e tyre të kulturuar, si dhe me nderimet e tyre korrekte e në çdo kohë. Ushtarakët e kësaj kompanie i përkasin batalionit të dytë të Këmbësorisë së Brigadës së Reagimit të Shpejtë. Kjo njësi është një nga brigadat prioritare në Ushtrinë ëhqiptare. Gjithë ushtarakët e kësaj kompanie, të cilët kryejnë shërbimin e tyre në Bazen e Rajlovac, kanë ardhur vullnetarisht. Natyrisht, trajtimi financiar luan rolin e vet në këtë proces, por tek këta ushtarakë, ky faktor nuk është përcaktues dhe element kryesor i motivimit të tyre për detyrën. Ata janë të dashur, të përkushtuar dhe shumë miqësorë dhe për këtë ata bëjnë shumë. Bashkëpunimi ndërmjet dy vendeve e ka zanafillën e vet në vitin 1993 në fushën e arsimimit, duke u thelluar në misione të tilla më vonë. Natyrisht niveli i këtij bashkëpunimi ka ardhur në rritje, por niveli më i lartë i këtij bashkëpunimi jane marrëdhëniet në fushën njerëzore, si faktor përcaktues i një të ardhmeje të sigurtë. Parimet bazë të drejtimit të brendshëm, tashmë të përvetësuara nga shumë ushtarakë të rinj shqiptarë të arsimuar në Gjermani, kanë bërë të mundur përvetësimin dhe aplikimin në praktikën drejtuese të koncepteve themelore të drejtimit modern të njerzeve, gjë e cila mishërohet në sjelljen e qëndrimin e tyre këtu në këtë bazë shqiptaro-gjermane. Ushtarakët shqiptarë janë shumë të motivuar dhe e kryejnë detyrën e tyre me përpikmeri dhe pa probleme dhe se kjo nuk ka lidhje aspak me rreptësinë e sjelljes e të qëndrimit të drejtuesve të tyre. Ata janë të motivuar, falë sjelljes njerëzore dhe eksperiencës së lartë që kanë drejtuesit e këtij kontigjenti. Ata veprojnë e sillen tamam si tek ne. Shakatë e shumta ndërmjet nëntogerit e kryekapterit, kanë përcjellë një mesazh tek të gjithë se, detyra duhet kuptuar jo për nga sjellja, por për nga rëndësia dhe përgjegjësia e saj. Ky është në të njëjtën kohë thelbi i suksesit dhe i motivimit që kanë këta ushtarakë për të përmbushur me sukses detyrën e tyre. Këto lidhje të ngushta midis gjermanëve dhe shqiptarëve vazhdojnë të thellohen nga kontigjenti në kontigjent. Megjithëse ne, gjermanëve, na lind gjithmonë një pyetje: „Përse ruajtja e bazës nuk bëhet nga ne, gjermanët?' Përgjigjja vjen natyrshëm: „Po po, ata nuk e bëjnë punën e tyre keq', dhe mbi të gjitha: „Ata jane të mrekullueshëm'. Natyrisht, ngarkesa e këtyre ushtarëve është e paimagjinueshme. Këtë mund ta kuptojë vetëm ai që ka kryer shërbimin e rojes dhe mund ta marrë me mend çdo të thote të qëndrosh gjashtë muaj duke kryer këtë detyrë të vështire e të rëndësishme. Ushtarakët lejohen rregullisht të frekuentojnë ambientet kulturore tamam si tek ne gjermanët, por ata i kemi parë rralle atje, për të pirë ndonjë birrë ose gjë tjetër. Rregullisht organizojnë udhëtime për në Butmir, duke i krijuar mundësi ushtarëve të blejnë ndonjë gjë. Natyrisht vihet re se, shumë ushtarë, kursejnë lekët, me qëllim që të bëjnë diçka me shumë në vendin e tyre dhe kjo, është gjë e mirë. Ambjentet sportive janë më të frekuantuarat dhe më të pëlqyerat nga ana e tyre. Si përshembull vrapimet, palestra dhe ambjentet e tjera sportive. Misioni i kësaj kompanie zgjat gjashtë muaj. Detyra për sigurimin e kësaj baze është mjaft e vështirë, megjithëse një fjale thotë: „Aty ku nuk ndodh gjë nuk mund të bËhet dhe kujdes i madh', por ata nuk e heqin asnjëherë vëmendjen nga kryerja e detyrës pa u shpëtuar dhe gjëja më e vogël. Para disa ditësh, kompaninë e sigurisë e vizitoi komandanti i EUFOR-it, gjeneral Leakey, dhe i falenderoi në mënyrë të veçantë për angazhimin, dhe për përmbushjen me sukses të detyrës së tyre. Pjestarët e këtij kontigjenti kanë për detyrë të kontrollojnë hyrjen kryesore në kazerme dhe për rrjedhojë do të kontrollojnë edhe hyrjen e daljen e kontigjentit gjerman. Eshtë vërtet, mbresëlenëse korrektësia dhe kultura e lartë që i shoqëron në kryerjen e detyrës së tyre. Asgjë e veçantë nuk ka ndodhur gjatë kryerjes së shërbimit dhe këtë, e vërteton dhe kryekapteri gjerman Multerer. „Unë jam shumë i sigurtë me shoket e mi shqiptarë dhe mund të fle shumë i qetë', dhe si gjithnjë, godet nëntoger Gegën në sup, duke dhënë të kuptojë se tashmë gjithçka funksionon mirë në komunikim dhe mirëkuptim. Oficeri i ri qesh dhe i hedh një vështrim shoqëror kryekapterit. Eshte interesant fakti se, të gjithq ushtarakët shqiptarë pavarësisht se nuk flasin gjuhën tonë, mund të kumunikosh krejt lirshëm me to, kjo sepse janë shume të çiltër dhe e kupton menjëherë dëshirën e tyre në sy dhe sjellje. Nëse kërkon për të biseduar me ta, një pjesë e tyre tregojnë një përkushtim të madh për të mësuar gjuhën tonë dhe kështu mund të arrish në një mënyrë komunikimi. Natyrisht, një rol të madh në këtë drejtim luan nëntoger Gega, i cili flet rrjedhshëm gjermanisht dhe i përcjell po aq rrjedhshëm dhe natyrshëm mendimet e tyre, duke u bërë pjesë e gjykimit të ushtarakëve gjermanë në sjelljen e tyre të përditshme. Kështu që ushtarakët tanë, i dallojnë ata vetëm nga shenja dalluese e argjendtë në kapele, mbasi kanë të njëjtën sjellje e qëndrim në detyrë. Kjo eksperiencë bashkëpunimi, miqësie nuk është vetëm me gradat e larta si tek kryekapteri dhe nëntogeri shqiptar, por edhe nëpërmjet vetë ushtarëve shqiptarë e gjermanë. Kështu ushtari rekrut Björn Bornemann dhe ushtari aktiv shqiptar Oltion Hoxha, kanë kohë që kanë gjetur pikat e përbashkëta, të cilët përpiqen të mësojnë së bashku gjuhën gjermane. Ushtari shqiptar ka studjuar disa vite gjermanisht në shkolle dhe ka arritur të shprehë interesin e tij për gjuhën gjermane dhe për këtë ka siguruar mbështetjen e rekrutit të tretë gjerman, i cili punon në shtabin e bazës. Një shëtitje e shkurtër në bazë, do të mundësonte takimin me shumë ushtarakë të nacionaliteteve të ndryshme me anën e të cilëve do te fitonte kushdo një eksperience të vlefshme, e cila do t’i shërbejë secilit për ta marrë me vete kur të kthehet në shtëpi, duke e bërë në këtë mënyrë kontigjentin e dytë të EUFOR-it të paharrueshëm. Marrë nga Gazeta ' Der Keiler' Nr. 440. faqe 6-7, datë 24.06.2005, Organ per Trupat e Bundesëehrit ne Bosnje Hercegovine' me titull 'Professionelle Ëache- Die Geschichte von Albin und Herman „ [ Albin -nëntoger Alban Gega dhe Herman K/kapteri Hermann Multerer ]