Mjafton qoftë edhe një natë të bujtësh te djemtë shqiptarë që shërbejnë larg, në Kabulin me paqen ende të brishtë, të ndjesh nga afër ritmin dhe energjinë luftarake që posedojnë këta misionarë me uniformë. Për shumëkënd, një vizitë tek ta do të ishte më shumë se një privilegj i zakonshëm. Këtë herë, këtë privilegj, e patëm ne, dy përfaqësues nga Sekretariati shqiptar i PMSC/SEDM-CC, që së bashku me një ekip të shtabit të SEEBRIG-ut, u gjendëm gjatë ditëve të mes tetorit për një rikonicion në Kabul. Qëllimi i kësaj vizite ishte njohja me detyrat që do të kryejë shtabi i SEEBRIG-ut, me marrjen e komandës së Brigadës Multinacionale të Kabulit në periudhën Shkurt-Gusht 2006. Për ne, dy ushtarakët shqiptarë, kontakti i parë me vëllezërit tanë që shërbenin aty, ishte një moment shumë impresionues. Edhe pse programi i rikonicionit në shtabin e Brigadës së Kabulit ishte shumë i ngjeshur dhë lëvizjet jashtë këtij kampi ishin të kufizuara me masa të rrepta sigurimi, ne nuk mund të largoheshim pa u takuar me kontigjentin shqiptar që ndodhej vetëm pak kilometra larg.

Në hyrje të kampit na pritën komandanti i kampit koloneli turk Ali Ulvi Alpat, si dhe komandanti i kontigjentit tonë kapiten Elton Bregu dhe toger Malmir Barjami. Të pakursyera ishin fjalët e kolonelit turk për djemtë tanë. Ata janë ushtarë shembullorë, të aftë të kryejnë  çdo detyrë me disiplinë dhe moral të lartë, do të shprehej ai që në çastet e para të takimit me ne. Për ushtarakun e lartë turk që kryen detyrën e kreut të misionit paqeruajtës në Kabul, "të jesh epror i një trupe si i asaj shqiptare, është sa krenari, aq edhe një shans i mirë për të qënë bashkëmisionarë të një detyre të vështirë me njerëz të tillë, të përkushtuar maksimalisht, por edhe shumë fisnikë e njerëzorë nga shpirti…"

Trupat shqiptare kryenin patrullimin në qytetin e Kabulit, që në ato ditë pragzgjedhjesh situata ishte paksa e acaruar. I pamë ata tek ktheheshin nga patrullimi i përditshëm në përfundim të një ditë të lodhshme dhe plot tensione. Edhe pse nuk kishte shumë kohë që kishin filluar misionin atje, ata e njihnin shumë mirë terrenin dhe realizonin me korrektësi të gjitha detyrat. "Stërvitja që kemi bërë na ka mësuar të mos kemi të papritura për të gjitha situatat që mund të na duhet të përballemi këtu", na tha komandant Bregu.

Në ambjentin ku toga shqiptare kalonte kohën e lirë u përshëndetëm me të gjithë, duke i falenderuar për opinionin shumë të mirë që ishte krijuar për kontigjentin shqiptar nga të gjithë përfaqësuesit në Brigadën Multinacionale të Kabulit. Kur të ktheheni në Shqipëri na thanë ata, përshëndetini të gjithë shokët tanë dhe u zotuan që do t’i kryenin më disiplinë dhe përkushtim çdo detyrë të ngarkuar. Në mjediset ku pushonin trupat tona, dallonte një rregull dhe një pastërti shembullore. Shtëpiza e tyre në rrugicat e shkrumëzitura nga baruti i luftimeve, ngjante me një copë Shqipëri në zonën e kryeqytetit të Afganistanit..

Edhe pse do të donim të kalonim sa më shumë kohë me djemtë tanë, detyra që kishim në përbërje të delegacionit nuk na lejoi mundësi të tjera, kështu që u larguam duke patur si kujtim të paharruar momentet që kaluam së bashku dhe një fotografi të përbashkët.

Në fund, iu uruam kthim të shëndoshë pranë familjeve dhe pasi u përshëndetëm si vëllezër të përmalluar, u ndamë tek hyrja e kampingut, në ballë të të cilit valëvitej flamuri me shqiponjë…