| Nga Ernest Tushe
Ekspresioni që Presidenti amerikan George W. Bush bëri në momentin e firmosjes së ratifikimit të ftesës që Shqipëria dhe Kroacia morën për në NATO, ishte shumë domethënës dhe një mesazh i qartë për të dy vendet. Ne detyrën tonë e kryem dhe tani i takon dy vendeve tuaja të vazhdoni përpara për meritimin e pranimit në këtë organizatë.
Duke qenë se “de facto” dy vendet tona tashmë janë pjese përbërëse e NATO-s, tanimë duhet të fillohet që të ndryshohet dhe mentaliteti i Forcave tona të Armatosura, për të qenë në koherencë me mentalitetin dhe vendimet e vendeve të Paktit të Atlantikut të Veriut.
Reforma ushtarake, që është bërë dhe po vazhdon të bëhet në Forcat tona të Armatosura tanimë kërkon një impenjim dhe thellim akoma më të madh. Tashmë jemi pjesë përbërëse e NATO-s dhe duan apo nuk duan disa “vegjetanë”, mentaliteti duhet ndryshuar. Në të kundërt, të lëshojnë vendet dhe t’u hapet rruga atyre qindra kuadrove të rinj, të cilët me përkushtim luftojnë çdo ditë për inkuadrimin e vendit tonë në këtë Aleancë kaq të ëndërruar nga shumë ish-ushtarakë, të cilët dhe u dënuan padrejtësisht nga regjimi ortodoksial komunist, por që është shumë i dashur për këta të rinj të devotshëm, të cilët kanë çfarë t’i japin Shqipërisë dhe Forcave tona të Armatosura.
Integrimi mental i Forcave tona të Armatosura tashmë është pjesë përbërëse e këtyre të rinjve, të cilët, me shumë sforco, arritën të mbysin atë vegjetim disa dhjetëvjeçarë të atyre, që edhe pse mbajnë grada më të larta, pa dashje bëhen pengesë në udhën tonë drejt Perëndimit. Janë këta vegjetanë, të cilët duhet t’i lëshojnë vendin këtij brezi të mrekullueshëm ushtarakësh, që kanë ditur të prezantohen denjësisht në misionet e përbashkëta paqeruajtëse në shumë vende të botës, ku operon organizata e Aleancës se Atlantikut te Veriut. Jo me kot, ky brez i ri ushtarakësh shqiptarë quhen nga ndërkombëtarët se, “ushtarët shqiptarë në misionet e tyre paqeruajtëse, tashmë janë ambasadorët më të mirë të Shqipërisë në NATO”. Kontributi i këtyre të rinjve, të cilët me profesionalizmin maksimal, devotshmëri dhe korrektësi kanë kontribuar në përmbushjen e standardeve të kërkuara nga NATO, na bën të ndihemi krenarë, që së fundmi edhe emri apo flamuri ynë, të valëvitet në qiejt e një toke të dashur e të ëndërruar me dekada. Të gjithë duhet të jemi koshientë se, janë këta të rinj, bij nënash, që sfidojnë të shkuarën e largët dhe sjellin për ne dhe pasardhësit tanë një të ardhme, që do të garantonte jo vetëm siguri, por edhe stabilitet ndërkombëtar. E ndërsa aspirojmë të bëhemi anëtarë me të drejta të plota në NATO e BE, duhet të pranojmë (me dashje apo pa dashje), se është ky brez i ri ushtarakësh, që do të na çojë në rrugën tashmë të nisur e pa kthim.
Të pretendosh të hysh në NATO, për të gjithë ne shqiptarët do të thotë të arrish majat e një ajsbergu, por majat e tij, nuk mund të arrihen me njerëz “vegjetanë”, të cilët në vend të kontributit njerëzor në shërbim të FA synojnë vetëm karrierën e tyre ushtarake apo një gradë më të lartë, për të rritur sasinë e parave në portofolin e tyre. Dhe nga këtu nis ndryshimi i mentalitetit, që na i mësojnë këta ushtarakë të rinj, me të cilët e ardhmja drejt NATO-s dhe Bashkimit Evropian është e garantuar.
|
