| |
Mina Qirici
Albert Hitoaliaj
Major Nikolin Lazri:
- Pas një shkëputje 2-3 vjeçare nuk ishin realizuar më karantina në batalion, pasi ushtarët ishin marrë të përgatitur dhe të stërvitur nga Brigada e Stërvitjes Bazë, Bunavi. Fatmirësisht, në muajin prill u organizua karantina e parë pas kësaj periudhë shkëputje. Kjo karantinë, që po zhvillohet tashmë, është e dyta, që zhvillohet brenda këtij viti. Të them të drejtën, "Hera e parë" e këtij viti ishte disi më e vështirë. Kishim kohë të gjatë që ishim shkëputur nga kjo natyrë pune. Herën e dytë të këtij viti, që është kjo aktualja, ishte disi më lehtë në planëzim, pasi përvoja, baza materiale dhe dokumentacioni i Qendrës të stërvitjes së mëparshme ishte ruajtur mirë, por u ripërpunua dhe u saktësua më tej.
Përveç planëzimit ne bëmë edhe një shtesë për Qendrën Stërvitore, të cilën ua dërguam komandantëve të nënre parteve, që kishin për të marrë ushtarë. Qëllimi ynë ishte që t'a shtrinim tërë dokumen tacionin e nevojshëm në nivelet nga kompani deri në togë. Ana dokumentare e planëzuese është në nivelet më të larta, por jo vetëm kjo. Edhe zbatimi ka qenë në nivele të mira. Gjithashtu, mendoj se kemi bërë më të mirën e mundshme për të krijuar infrastrukturën dhe kushtet për kryerjen e stërvitjes bazë me personelin dhe ambjentet që kemi. Adoptimet e studiuara, që kemi aplikuar, kanë funksionuar normalisht.
Gjatë kësaj periudhe janë mobilizuar rreth 141 ushtarë të shërbimit të detyrueshëm ushtarak. Kushtet e akomodimit janë nga më të mirat. Kam pasur rastin të shoh edhe kazerma të tjera dhe e them me shumë siguri se kushtet janë të shkëlqyera. Vetëm tre ushtarë flenë në një dhomë. Parametrat janë në lartësinë e kërkuar dhe akomodimi, gatimi i mirë dhe kushtet shumë të mira të jetesës, mendoj se janë edhe pika e fortë e jona. Sigurisht, gjithmonë ka nevojë për përmirësime, sepse e mira nuk ka limit, por standardet e tanishme janë realisht dhe dukshëm të mira.
Nisur nga kushtet e mira, shumë nga ushtarët e shërbimit të detyrueshëm, kanë qëndruar në batalion si ushtarë profesionistë. Sot këta ushtarë profesionistë kanë shkuar me misione paqeruajtëse jashtë vendit dhe e kanë nderuar repartin.
Toger Mirjan Balliu:
- Mosha e ushtarëve është e ditëlindjeve 1987-1988. Kjo është një periudhë, në të cilën ushtari nga jeta civile vjen në repart dhe bëhet ushtarak. Normalisht që vështirësitë janë gjithmonë prezente. Ta kthesh një person nga jeta civile e ta bësh ushtar brenda një kohe të shkurtër nuk është e lehtë. Por, gjithsesi ushtria ka rregulla dhe janë të gjithë të detyruar që t'i zbatojnë ato. Vështirësia më e madhe është derisa ushtari të njihet me të gjitha rregullat. Por, derisa t'i njohë duhet t'ia mësosh ti, si oficer, me qëllim që t'i zbatojë ato më pas me përpikmëri.
Kushtet që u ofrohen këtu ushtarëve, janë tepër komode, si për stërvitje edhe për fjetje, ushqim, argëtim etj. Me rekrutët ndodh shpesh që ndaj ushtrisë të kenë një lloj frike e mosbesimi, pasi mendojnë se ka disiplinë dhe rregulla shumë të ashpra. Madje, mund të shtoj se ka pasur edhe prindër të merakosur, që kanë ardhur për të parë kushtet në të cilat jetojnë fëmijët e tyre në këtë repart. Por, janë larguar të habitur e të kënaqur, kur kanë parë me sytë e tyre kushtet e mrekullueshme që kemi krijuar në Qendrën tonë Stërvitore. Mund të përmend një rast konkret. Një prind kur pa se i biri flinte me dy shokë në një dhomë të pajisur me të gjitha standardet, krevatin personal, dollapin, komedinën tha: "Këto kushte djali im nuk i ka as në shtëpi. Aty fle në divan e jo në krevat, pasi banoj në një dhomë e kuzhinë". Iku nga reparti për në shtëpinë e tij me mendje të qetë. Po kështu nëpër klasa ambientet janë të mira dhe të pajisura me kondicionerë. Mendoj se, kur kushtet janë normale, ato shërbejnë më së miri për qëllimin që kanë: dhënien e njohurive. Ambjentet e stërvitjes janë po ashtu të rregullt dhe të mirë.
Toger Altin Hoxha:
Karantina ka vështirësinë kryesore të marrjes së një individi nga jeta civile dhe ta kthesh atë në ushtarak. Natyrisht, kjo është diçka e vështirë, e cila do shumë durim dhe punë të madhe, për ta përshtatur atë me terrenin, stërvitjen dhe në të njëjtën kohë, duke e mësuar t'i zbatojë në rregull kërkesat dhe urdhrat e eprorëve. Togës që unë drejtoj i pëlqen shumë stërvitja fizike. Mundohem të zhvilloj ato ushtrime që ka programi që rekrutët e rinj të marrin ato njohuri dhe ngarkesë, që kanë më tepër nevojë. Por unë e shtrij stërvitjen edhe më tej në mënyrë që ushtarët e rinj të të marrin edhe ato njohuri të cilat kanë të bëjnë me atë që na kërkohet neve dhe atë çfarë kanë nevojë ata. Kjo për mua rezulton e suksesshme deri tani. Rekrutët përgjithësisht janë të bindur dhe mundohen të stërviten sa më mirë. Gjithashtu në stërvitjen bazë, që zhvillohet në Qendrën tonë Stërvitore, rëndësi i kushtojmë, krahas të tjerave, edhe njohjes dhe përdorimit të armës, që ka në organikë rekruti. Fillimisht, atij i duket arma, që mban në krahë e vështirë për t'a njohur si duhet. Por, me kalimin e ditëve, në sajë të stërvitjeve që zhvillojmë me ta, arma vjen dhe bëhet pjesë e jetës së rekrutit. Në fund zhvillohen qitjet dhe stërvitja komplekse. Në këtë fazë rekruti i ri është kthyer, nga një civil i rëndomtë, në një ushtar aktiv, plotësisht i denjë të shërbejë në të gjitha repartet e Forcave tona të Armatosura. Në fund të shërbimit të detyrueshëm ushtarak, ata të rinj që kanë dëshirë të qëndrojnë në repart, bëjnë kërkesën për të qënë ushtarë profesionistë dhe i nënshtrohen Kursit Bazë në Bunavi, ku thellojnë më tej njohuritë e tyre ushtarake.
|
