| |
Nga Mina Qirici
Mjedisi i jashtëm i Brigadës së Mbështetjes Rajonale
rrezaton kulturë dhe displinë të lartë ushtarake.
Ushtari, roja i postbllokut qëndron në vendin e tij me armën në dorë. Vendroja është një kabinë e vogël, por e këndshme dhe bashkëkohore. Në krah të saj shtrihet lulishtja e repartit me lulet shumëngjyrëshe, barin e gjelbër, pemët dekorative dhe stolat e drunjtë për çlodhjen në mënyrë të kulturuar të efektivit. I njëjti mjedis i kulturuar dhe mbreslënës rrezaton edhe në ambjentet e brendshme të Komandës së Brigadës.
Gjenerali na pret në zyrë. Ka një buzëqeshje miqësore dhe të çiltër, që i ndriçon fytyrën. Kështu e mbajnë mend shokët, miqtë, kolegët apo vartësit Abaz Lleshin edhe kur s'kishte mbi spaleta yjet e gjeneralit. Është po aq modest, i dashur dhe i komunikueshëm si më parë. Yjet nuk e kanë tjetërsuar si ndodh rëndom me disa të tjerë. Tre flamuj të mëdhenj, me ngjyra të ndezura, i japin zyrës jo vetëm hijeshi, por edhe solemnitet. Qëndrojnë pranë njëri-tjetrit: Flamuri ynë kombëtar, flamuri i NATO-s dhe flamuri luftarak i Brigadës. Në faqen e murit janë rreshtuar një mori diplomash, titujsh dhe relike të ndryshme. Janë "trofetë" e betejave me dijen që ka bërë gjenerali ndër vite. Është një rrugë e gjatë, e mundimshme dhe me sakrifica për të mbërritur deri te yjet e gjeneralit. A e kishte menduar ndonjëherë ish-mësuesi i fshatit Vinjoll të Burrelit se do të vinte dita, jo vetëm të bëhej ushtarak, por të mbante mbi supe edhe spaletat e gjeneralit?! Ndoshta, për kohën që lamë pas, askush nuk do ta kishte ëndërruar…Pas viteve nëntëdhjetë dhe me rivendosjen e institucionit të gradave në Forcat tona të Armatosura, çdo ushtarak, që i meriton yjet e gjeneralit, i bën realitet ato. Yjet nuk janë më tabu për një kast të caktuar dhe të privilegjuar. Strategu i madh ushtarak Napoleon Bonoparti thoshte: "Çdo ushtar duhet të mbajë në xhep yjet e gjeneralit!"
Ishte 16 shtatori i vitit të kaluar, kur shefi i Departamentit të Strategjisë dhe Sigurisë Kombëtare në Akademinë e Mbrojtjes, ish-kolonel Abaz Lleshi, dekretohej nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë me gradën: gjeneral brigade. Nga ajo ditë, yjet e gjeneralit mbi spaleta do të ishin pjesë e jetës së tij prej ushtaraku të vjetër dhe me karrierë të pasur. Veç yjeve të ushtarakut të lartë ai ka edhe titullin Doktor i Shkencave në fushën e Sigurisë. Është autor i librit "Gjeopolitika e Ballkanit dhe probleme të Sigurisë", si edhe bashkëautor i një sërë librash të tjerë për Sigurinë. Për një kohë të gjatë ka qenë me detyrën e komandantit të Kolegjit të Mbrojtjes dhe më pas shef i Departamentit dhe Strategjisë Kombëtare. Studentët e kujtojnë me respekt pedagogun e talentuar, vizionar, të papërtuar, kërkues, por edhe dashamirës dhe i komunikueshëm me vartësit.
Në detyrën e komandantit të Brigadës së Mbështetjes Rajonale nuk ka më tepër se tre muaj. "Megjithatë, thotë ai, ndjehem mirë këtu. Misioni i BrMR është sigurimi i kapaciteteve të nevojshme për kryerjen e operacioneve luftarake dhe jo luftarake, dhënia e ndihmës popullsisë dhe eleminimi i pasojave në rast EC të shkaktuar nga natyra apo veprimtaria njerëzore, mbështetja xheniere e njësive, si dhe ndërtimi e përmirësimi i infrastrukturës së FA. E thënë ndryshe është një repart që të krijon mundësi dhe hapësirat e nevojshme për njohjen dhe forcimin e marrëdhënieve me komunitetin civil".
Dashurinë dhe respektin për komunitetin, gjenerali e ka patur hobi që në rininë e tij të hershme. Ka qenë në çdo kohë pranë tyre dhe për ta. Vitet më të bukura të jetës së tij prej ushtaraku, më tepër se tridhjet vjet, gjenerali ka fiksuar në memorien e tij malin e Homeshit në Dibër. "Më kujtohet një shkurti i vitit 1983, thotë gjenerali nga fshati Dom i Burrelit. Më kishin emëruar me detyrën e komandantit të batalionit artmitralier të asaj kohe. Në këtë mal dhe mes djemve dibranë nisa karrierën time ushtarake. Isha plot ëndrra dhe pasione. Me vete mora edhe Haxhirenë, bashkëshorten time. Sapo kishim krijuar familjen tonë të re. Jetonim në fshatin Shupenzë. Ime shoqe jepte mësim në shkollën e mesme të fshatit. Unë stërvisja ushtarët. Natën deri vonë qëndroja mbi librat dhe rregulloret. Ato që mësoja dhe studioja vetë ua kërkoja në mëngjes ushtarëve të mi. Vështirësia e kohës dihet, por mua më çlodhnin dhe më argëtonin njerëzit e thjeshtë të fshatit, të cilët më ndodheshin pranë në çdo rast, për të mirë apo për të keq. As vetë nuk e kuptova sesi ikën shtatë vjet shërbim në malin e Homeshit, midis kushteve të vështira atmosferikë, të ftohtit dhe dëborës. Kur je mes njerëzve të mirë, çdo gjë kapërcehet. Ne ishim bërë pjesë e jetës së fshatit Shupenzë, por edhe Shupenza dhe banorët e saj ishin bërë pjesë e familjes sonë. Ndaj e dua dhe e respektoj komunitetin civil. Është kjo arsyeja pse e ndjej veten mirë në këtë njësi, e cila prioritet ka punën dhe bashkëpunimin me komunitetin në nevojë. Çdo ushtarak, nëntoger apo gjeneral, ndjehet mirë kur ndodhet pranë komunitetit dhe i shërben atij në rast emergjencash të çfarëdolloj natyre qofshin ato".
Uniforma ushtarake u bë pjesë e jetës së gjeneralit në vitin e largët 1977, kur ai ishte mësues në fshatin Vinjoll, pas mbarimit të shkollës së mesme Pedagogjike për mësuesi në Tiranë. Ai nuk do të hiqte dorë nga profesioni i respektuar i mësuesit, por këtë radhë jo duke mësuar fëmijët, por...ushtarët. Vendimin e kishte marrë tashmë. Konkuroi në shkollën e Bashkuar të Oficerëve...Në vitin 1982 Abaz Lleshi u titullua oficer në specialitetin Gjitharmësh. Pas përvojës që kaloi në malin e Homeshit, në fillim të viteve nëntëdhjetë, e pa veten student në Akademinë e Mbrojtjes. E përfundoi arsimin e lartë ushtarak me rezultate të shkëlqyera. E kishte pasion studimin. Pedagogu i ardhshëm nuk u ndahej për asnjë çast librave, pasi aty merrte diturinë e nevojshme dhe bashkëkohore për karrierën ushtarake.
"I ke ëndërruar yjet e gjeneralit?"
Pyetja nuk e zë në befasi komandantin e brigadës. Me një zë të qetë, si di të flasë ai, përgjigjet, jo pa modesti: "Yjet janë karriera e çdo ushtaraku. Një ushtarak duhet të motivohet nga ambicja dhe karriera. Karriera në Ushtri është një motiv më tepër për të kërkuar nga vetja". Në të vërtetë Abaz Lleshi nuk i ka ëndërruar yjet e gjeneralit, por i ka kërkuar përmes punës, studimit, përkushtimit, sakrificave dhe realizimit me sukses të çdo detyre që i është ngarkuar. Konkuroi, si gjithë të tjerët, dhe mori maksimumin e pikëve sipas të gjitha standardeve të kërkuara. Në karrierën e tij prej ushtaraku shembullor gjeneral brigade Abaz Lleshi ka kryer më tepër se suksesshëm detyra të rëndësishme në Forcat tona të Armatosura: komandant batalioni dhe deri në komandant brigade në ish-Divizionin e Burrelit, për të vazhduar më pas si pedagog dhe drejtues në Akademinë e Mbrojtjes, komandant i Kolegjit të Mbrojtjes, dhe, së fundi, shef i Departamentit të Strategjisë dhe të Sigurisë Kombëtare. Yjet e gjeneralit mbi supet e tij janë shpërblimi më i mirë, jo vetëm i punës së tij plot pasion dhe me standarde bashkëkohore, por edhe i studimeve dhe kualifikimeve të herëpashershme që ka kryer ushtaraku i lartë shqiptar në vendet perëndimore dhe anëtare të vjetra të NATO-s. Të tilla diploma, që ai ka rreshtuar në murin e zyrës së tij, janë ato të Akademisë së drejtimit në Hamburg dhe kursi i NATO-s në Gjermani. Por, që të ndjehen më të plotësuar yjet e gjeneralit bashkëkohor dhe vizionar, i denjë me si kolegët e tij të vendeve partnere të NATO-s, ku FA shqiptare është bërë me kohë pjesë e kësaj aleance nga më të fuqishmet e globit, ai nuk u ndahet në çdo kohë studimeve në gjuhë të huaj. Ishte kjo punë shkencore e bërë ndër vite që ai ta meritonte titullin e lartë: Doktor i Shkencave.
"Sa fëmijë ka gjenerali?"
Në këtë pyetje ne mundohemi të zbulojmë ndonjë të fshehtë që ka të bëjë me vazhdimësinë dhe lidhjen e familjes së tij me uniformën ushtarake. "Kam tre fëmijë, thotë ai. Djali i madh, Mariani, është student në vitin e tretë Juridik. I dyti, Marigleni, është student i vitit të tretë në Fakultetin Ekonomik në Universitetin Ushtarak "Skënderbej". Pra, e kam një pasardhës me uniformë.Nuk ishte vetëm dëshira ime dhe bashkëshortes, por edhe e tim biri. Sinqerisht, një ushtarak ndihet mirë kur lë pas vetes, jo vetëm emër të mirë, por edhe një pjesë të gjakut të tij familjar i cili do të vazhdojë rrugën tënde. Sara, vajza e vogël, është nxënëse në shkollën e mesme. Si çdo prind, ndjehem krenar me fëmijët e mi...".
Synimet e gjeneralit në Brigadën që drejton është të arrijë rezultate të shkëlqyera në të gjithë treguesit në përputhje të plotë me direktivën e ministrit të Mbrojtjes për vitin 2010. "Në këtë drejtim, shton gjenerali, i kemi kushtuar vëmendje të veçantë punës për implentimin e strukturës së re. Jemi udhëhequr nga parimi: "T'i gjejmë punës njeriun dhe jo njeriut punë". Caktimi i personelit ka kaluar përmes konkurimeve dhe testimeve përkatëse. Përparësi i është dhënë arsimimit, përvojës, specializimeve jashtë vendit, zotërimit me standarde i gjuhës së huaj (anglishtes) etj".
"Brigada jonë, thotë shefi i BCU-së, major Shkëlqim Margjeka, ka një shtrirje të madhe gjeografike: Tiranë, Kukës, Elbasan, Korçë, Gjirokastër, Burrel dhe deri te Livadhet e Hamzës në malet e Pukës. Megjithatë, gjenerali ndjek çdo ditë, hap pas hapi, situatën dhe punën që bëhet në komandat e Mbështejes Rajonale në të gjitha qarqet e Shqipërisë. Ai interesohet për gjithçka: mbarëvajtjen e stërvitjeve të ndryshme, kushtet e jetesës së efektivit, mirëmbajtjen dhe transportimin e municioneve, dhënia e ndihmës në rast emergjencash për komunitetin në nevojë dhe, deri në ndërtimin e urave "Bejli" në fshatin më të thellë malor". Gjenerali vlerëson punën e komandantëve të KMR-ve si: nënkolonel Muharrem Toçilla, nënkolonel Rakip Sadiku, nënkolonel Pëllumb Shalari, nënkolonel Gaspër Lala apo të major Arjanit në Korçë. "Puna e tyre është, padyshim, mbreslënëse, thotë për ta gjeneral brigade Abaz Lleshi. Ata janë kurdoherë "krahët" e komandantit në çdo situatë. Por, do të shtoja veçanërisht edhe punën plot përkushtim të zëvendëskomandantit të brigadës, kolonel Luigj Xhafa. Punët e mira realizohen me njerëz të mirë".
Gjeneral brigade Abaz Lleshi:
Misioni i BrMR është sigurimi i kapaciteteve të nevojshme për kryerjen e operacioneve luftarake dhe jo luftarake, dhënia e ndihmës popullsisë dhe eleminimi i pasojave në rast EC të shkaktuar nga natyra apo veprimtaria njerëzore, mbështetja xheniere e njësive, si dhe ndërtimi e përmirësimi i infrastrukturës së FA. E thënë ndryshe është një repart që të krijon mundësi dhe hapësirat e nevojshme për njohjen dhe forcimin e marrëdhënieve me komunitetin civil.
Disa nga veprimtaritë e Brigadës
Major Shkëlqim Margjeka, shef i BCU-së, thotë:
Angazhime aktuale me forca dhe mjete: Gërdec, Ksamil (Sarandë), Tropojë, komunën Katund i Ri-Sukth, të cilat janë vënë në dispozicion të Brigadës Logjistike për kryerjen e punimeve të ndryshme, etj.
Në periudhën janar-maj 2010 forcat dhe mjetet e BrMR-së janë angazhuar në përballimin e emergjencave civile të shkaktuara nga reshjet e shiut në qarqet e Shkodrës dhe Beratit.
Veç detyrave të mësipërme kemi edhe këto kërkesa nga komuniteti:
Komuna Fshat, Memaliaj, Tepelenë, kërkon ndërtimin e urës "Bejli" me gjatësi 120 ml.
Komuna Lazarat, Gjirokastër kërkon ndërtimin e urës "Bejli" me gjatësi 36 ml mbi lumin Suhë dhe ndërtimin e urës "Bejli" me gjatësi 36 ml mbi lumin Drino.
Komuna Margegaj, Tropojë, kërkon ndërtimin e 2 urave në Klysyrë dhe Dragobi, me gjatësi 60 ml, dhe lartësi 4 m.
Komuna Lekas, Korçë, kërkon riparimin e urës "Bejli" të dëmtuar në lumin Cërnicë.
Kryetari i Bashkisë Vorë kërkon vënie në dispozicion të disa makinerive për rehabilitimin e infrastrukturës dhe zgjerimin e argjinaturave të disa rrugëve në fshatrat Gërdec, Marqinet dhe Kuç
Kryetari i komunës Kryevidh, Kavajë kërkon mbështetje me forca dhe mjete për pastrimin e vijës bregdetare të Spillesë nga mbeturinat dhe zhvendosjen e disa qendrave të zjarrit.
Komuna Zall-Dardhë, Peshkopi, kërkon ndërtimin e një ure "Bejli" 120 ml.
Të gjitha këto kërkesa, komanda dhe shtabi i brigadës po gjejnë mundësitë e duhura për t'i bërë realitet.
|
